Zasady podawania leków dzieciom

Bezpieczeństwo domowych zabiegów

Wiele jest domowych sposobów na radzenie sobie z infekcjami. Jednak i tutaj trzeba mieć na względzie to, że organizm dziecka jest niedojrzały i jego reakcje mogą być inne niż u dorosłego. Na przykład przy obniżaniu gorączki stosuje się zimne kompresy, a przy bardzo wysokich stanach gorączkowych które przecież zagrażają życiu dziecka, zaleca się kąpiele w zimnej wodzie. W zimnej nie znaczy wcale, że mamy od razu wypełniać wannę lodem. Jeśli dziecko ma gorączkę wystarczy, że woda w wannie będzie o 2-3 stopnie niższa niż temperatura jego ciała. Niemowlęta nie mają wykształconego tak dobrze mechanizmu odczuwania temperatury, dlatego na pierwszy rzut oka, jeśli zanurzamy je w bardzo zimnej wodzie, możemy nie zaobserwować żadnej reakcji. Niestety, później pojawiają się konsekwencje w postaci infekcji, osłabienia odporności czy uszkodzenia tkanek.

Jeśli natomiast wziąć pod uwagę domowe syropy to, jeśli tylko jest to wyciąg z prawdziwych malin czy aronii, nie ma właściwie przeciwwskazań. Jednak jeśli syrop ten jest kupiony w sklepie, warto poczytać ulotkę, ponieważ może się okazać, że to jedynie woda, cukier i aromat. Nie ma w takim syropie żadnych dobrych składników, a dodatkowo obciążamy trzustkę dziecka ogromną ilością cukru. Kiedy walczy z infekcją powinno mieć siłę na obronę, a nie na trawienie i radzenie sobie z zastrzykiem glukozy. Miód uchodzi za cud natury pełen dobroczynnych właściwości jednak nie jest wskazane podawanie go niemowlętom i małym dzieciom. Dlaczego? Stanowi produkt naturalny, ale nie jest septyczny, często zawiera różne szczepy bakterii, na które organizm dziecka nie jest jeszcze odporny, a do tego, jeśli dochodzi do zakażenia, nie może się dobrze bronić, jeśli już szaleje w nim inna infekcja.

Dawkowanie a masa ciała

Czasem więc warto skupić się na środkach dostępnych a aptekach. Jeśli nie byliśmy jeszcze z dzieckiem u lekarza, a próbujemy mu podać leki na własną rękę, konieczne jest zapoznanie się z ulotką. Zaleca się również konsultację z farmaceutą w przypadku wątpliwości, ale często zdarza się niestety, że osoba za ladą nie jest aż tak biegła jak lekarz dla dzieci. Zamiast środka przeznaczonego dla noworodków może próbować sprzedać preparat dla dzieci powyżej lat 6. Zawsze należy przed zakupem przeczytać wszystkie informacje na opakowaniu i na ulotce, szczególnie jeśli to pierwszy raz, kiedy tego konkretnego specyfiku używamy. Dla przykładu pełne dawkowanie podane jest jest w ulotce leku Gropriosin. Dawkowanie jest łatwiejsze, jeśli producent zamieszcza konkretne informacje. Nie wiesz, jak dawkować Gropriosin? Ulotka dostępna jest na stronie: http://www.hartujmisie.pl/groprinosin/dawkowanie-leku

Co do dawkowania, może się wydawać banalnie proste i w ulotce zazwyczaj tak to wygląda. Ale dawka, która przeznaczona jest dla dziecka rocznego nie sprawdzi się, jeśli to dziecko jest bardzo wyrośnięte. Podobnie, jeśli mamy do czynienia z trzylatkiem, ale drobnym, zalecana ilość może okazać się zbyt duża. Organizm dziecka nie dość, że nie ma tak silnych mechanizmów obronnych to jeszcze jego organy nie są przystosowane do metabolizowania niektórych substancji. Zawsze trzeba dobierać ilość leku do wagi dziecka, nie zaś kierować się jego wiekiem.

Innym przypadkiem jest obliczanie dawki leku dla dziecka wykazującego się nadwagą. Wiele lekarstw i substancji działa inaczej, kiedy osoba jest otyła. Podobnie wiele środków inaczej reaguje z tłuszczami lub wręcz odkłada się w tkance tłuszczowej przez co substancje uwalniane są przez dłuższy okres czasu. Wtedy pod uwagę należałoby wziąć idealny wzrost i wagę dziecka w tym wieku, bazując na siatkach centylowych.

Kiedy zgłosić się do lekarza?

Do lekarza kierujemy się, kiedy dostępne bez recepty leki nie działają lub mamy wrażenie, że ich działanie jest zbyt mocne. Do tego, jeśli dziecku wyraźnie się pogarsza lub widać silną rekcję na podawane substancje, należy również zasięgnąć opinii specjalisty. Tu nie ma miejsca na pomyłki, a ciało dziecka jest zbyt delikatne.